دانشمندان اهل تسنن آنها را پذيرفته‌اند و در صحيح بخارى و مسلم نيست و اين نخستين حديثى نيست كه اين وضع را به خود گرفته ، ثانيا مگر كتاب معتبر نزد آنها منحصر به اين دو كتاب است ، با اينكه در ساير منابع مورد اعتماد آنها حتى بعضى از صحاح سته ( شش كتاب معروف و مورد اعتماد اهل سنت ) مانند « سنن ابن ماجه » ( 1 ) و « مسند احمد حنبل » ( 2 ) اين حديث آمده است و دانشمندانى مانند « حاكم » و « ذهبى » و « ابن حجر » با تمام شهرت و تعصبى كه دارند به صحيح بودن بسيارى از طرق اين حديث ، اعتراف كرده‌اند ، بنا بر اين هيچ بعيد نيست بخارى و مسلم در آن جو خاص و خفقانآلود محيط خود نتوانسته و يا نخواسته‌اند چيزى را كه بر خلاف مذاق زمامداران وقتشان بوده است ، صريحا در كتاب خود بياورند . 4 - چرا على ع و اهل بيت به اين حديث استدلال نكردند ؟ ! بعضى مىگويند : اگر حديث غدير با اين عظمت وجود داشت ، چرا خود على ع و اهل بيت او و ياران و علاقمندانش در موارد لزوم به آن استدلال نكردند ؟ ! آيا بهتر نبود كه آنها به چنين مدرك مهمى براى اثبات حقانيت على ع استناد بجويند ؟ اين ايراد نيز از عدم احاطه به كتب اسلامى ، اعم از حديث و تاريخ و تفسير ، سرچشمه گرفته است ، زيرا در كتب دانشمندان اهل تسنن موارد زيادى نقل شده كه خود على ع و يا ائمه اهل بيت ع و يا علاقمندان به اين مكتب با حديث غدير استدلال كرده‌اند : از جمله خود على ع در روز شورى طبق نقل خطيب خوارزمى حنفى در

--> ( 1 ) جلد اول صفحه 55 و صفحه 58 ( 2 ) مسند احمد حنبل جلد اول صفحه 84 - 88 - 118 - 119 - 152 - 331 - 281 - 370 .